بهبود و اصلاح نظام سلامت برای رفاه انسان و پیشرفت اجتماعی و اقتصادی مستمر بسیار حیاتی است، مسئولیت نهایی عملکرد کلی نظام سلامت یک کشور به‌عهده دولت است که می‌بایست تمام بخش‌های جامعه را در فرایند سیاستگذاری دخیل نماید. یک سیاست خوب بین ارائه‌کنندگانی که در دستیابی به اهداف نظام سلامت (سلامت خوب، عادلانه بودن مشارکت و پاسخگویی به انتظارات مردم) مشارکت می‌کنند و آنهایی که آسیب می‌رسانند و یا حتی بی‌اثرند باید تمایز قائل شود و به گونه‌ای متناسب آنان را تشویق یا تنبیه نماید. تفاوت میان نظامی با عملکرد خوب و نظامی با عملکرد بد را می‌توان با مرگ، ناتوانی، فقر، حقارت و ناامیدی سنجید. تأکید این گزارش حرکت به سمت تحقق پوشش همگانی به عنوان هدف اصلی موضوع ارائه خدمات سلامت می‌باشد. سه چالش اساسی که کشور را از نزدیک شدن به پوشش همگانی باز می‌دارد عبارتند از: 1- دسترسی به منابع. 2- استفاده نادرست و غیرمنصفانه از منابع. 3- تأکید بیش از حد بر پرداخت مستقیم در زمان بیماری اعم از قانونی و یا غیر قانونی (پدیده زیرمیزی). افزایش تقاضای عمومی برای دسترسی به خدمات کیفی و نیاز به خدمات با قیمت‌های مناسب، فشارهای سیاسی را برای تصمیمات عاقلانه افزایش می‌دهد. بنابراین اتخاذ رویکردی مبتنی بر درک صحیح شرایط کنونی بسیار اساسی است و بهبود کارآیی و اثربخشی باعث تحقق بسیاری از اهداف در حوزه سلامت می‌گردد و این بهبود را می‌توان از طریق اعمال فرآیند خرید راهبردی، تسهیل فرآیندهای مدیریتی و مالی بخش سلامت و .... محقق نمود.  کاهش پرداخت‌های مستقیم، شاخص اصلی پیشرفت در راستای نیل به پوشش همگانی محسوب می‌شود. بنابراین بزرگترین عامل ممانعت از پیشرفت در نظام‌های سلامت را استمرار وابستگی به پرداخت‌های مستقیم می‌دانند. در این گزارش سیاستگذاران برای حذف پرداخت مستقیم سه گزینه را مطرح نمودند: - جایگزین نمودن انواع پیش‌پرداخت‌ها به جای پرداخت مستقیم. - ادغام صندوق‌های پراکنده و تبدیل آن به یک صندوق واحد. - افزایش کارآیی صندوق‌ها. در هر صورت این گزارش به سؤالات ذیل پاسخ می‌دهد: 1- نظام بیمه سلامت از نظر مالی چگونه تأمین می‌شود؟ 2- چگونه می‌توان در زمان بیماری، مردم را در برابر هزینه‌ها حفاظت نمود؟ 3- چگونه می‌توان از منابع موجود استفاده بهینه نمود؟ امید است کلیه تصمیم‌گیران حوزه سلامت این گزارش را مورد نقد و بررسی قرار داده و با در نظر گرفتن نیازهای مالی از راهکارهای ارائه شده استفاده نمایند و بدانند همیشه روش‌های جدید دیگری مطابق با شرایط کشور وجود دارد که می‌تواند راهگشا باشد. توضیح: این مطلب برگرفته از خلاصه مقدمه کتاب گزارش جهانی سلامت (سال 2010) است. این کتاب در در بهار سال 93 توسط دکتر سید مرتضی ادیانی، احسانه اسحاقی، پوپک ابراهیم زاده، پروانه کیهانی، دکتر انوشیروان محسنی‌بندپی و حمیدرضا نیکخوی ترجمه و ویرایش شده است.  به منظور افزایش سطح سواد سلامت جامعه خلاصه‌ای از بخش‌های مختلف کتاب برای مخاطبان نشر داده می‌شود تا بتوانیم سهم کوچکی در آگاه‌سازی جامعه نسبت به برخی موضوعات حوزه سلامت داشته باشد.  

 

بهبود و اصلاح نظام سلامت برای رفاه انسان و پیشرفت اجتماعی و اقتصادی مستمر بسیار حیاتی است، مسئولیت نهایی عملکرد کلی نظام سلامت یک کشور به‌عهده دولت است که می‌بایست تمام بخش‌های جامعه را در فرایند سیاستگذاری دخیل نماید.

یک سیاست خوب بین ارائه‌کنندگانی که در دستیابی به اهداف نظام سلامت (سلامت خوب، عادلانه بودن مشارکت و پاسخگویی به انتظارات مردم) مشارکت می‌کنند و آنهایی که آسیب می‌رسانند و یا حتی بی‌اثرند باید تمایز قائل شود و به گونه‌ای متناسب آنان را تشویق یا تنبیه نماید. تفاوت میان نظامی با عملکرد خوب و نظامی با عملکرد بد را می‌توان با مرگ، ناتوانی، فقر، حقارت و ناامیدی سنجید. تأکید این گزارش حرکت به سمت تحقق پوشش همگانی به عنوان هدف اصلی موضوع ارائه خدمات سلامت می‌باشد. سه چالش اساسی که کشور را از نزدیک شدن به پوشش همگانی باز می‌دارد عبارتند از:

1- دسترسی به منابع.

2- استفاده نادرست و غیرمنصفانه از منابع.

3- تأکید بیش از حد بر پرداخت مستقیم در زمان بیماری اعم از قانونی و یا غیر قانونی (پدیده زیرمیزی).

افزایش تقاضای عمومی برای دسترسی به خدمات کیفی و نیاز به خدمات با قیمت‌های مناسب، فشارهای سیاسی را برای تصمیمات عاقلانه افزایش می‌دهد. بنابراین اتخاذ رویکردی مبتنی بر درک صحیح شرایط کنونی بسیار اساسی است و بهبود کارآیی و اثربخشی باعث تحقق بسیاری از اهداف در حوزه سلامت می‌گردد و این بهبود را می‌توان از طریق اعمال فرآیند خرید راهبردی، تسهیل فرآیندهای مدیریتی و مالی بخش سلامت و .... محقق نمود.

 کاهش پرداخت‌های مستقیم، شاخص اصلی پیشرفت در راستای نیل به پوشش همگانی محسوب می‌شود. بنابراین بزرگترین عامل ممانعت از پیشرفت در نظام‌های سلامت را استمرار وابستگی به پرداخت‌های مستقیم می‌دانند.

در این گزارش سیاستگذاران برای حذف پرداخت مستقیم سه گزینه را مطرح نمودند:

- جایگزین نمودن انواع پیش‌پرداخت‌ها به جای پرداخت مستقیم.

- ادغام صندوق‌های پراکنده و تبدیل آن به یک صندوق واحد.

- افزایش کارآیی صندوق‌ها.

در هر صورت این گزارش به سؤالات ذیل پاسخ می‌دهد:

1- نظام بیمه سلامت از نظر مالی چگونه تأمین می‌شود؟

2- چگونه می‌توان در زمان بیماری، مردم را در برابر هزینه‌ها حفاظت نمود؟

3- چگونه می‌توان از منابع موجود استفاده بهینه نمود؟

امید است کلیه تصمیم‌گیران حوزه سلامت این گزارش را مورد نقد و بررسی قرار داده و با در نظر گرفتن نیازهای مالی از راهکارهای ارائه شده استفاده نمایند و بدانند همیشه روش‌های جدید دیگری مطابق با شرایط کشور وجود دارد که می‌تواند راهگشا باشد.

توضیح: این مطلب برگرفته از خلاصه مقدمه کتاب گزارش جهانی سلامت (سال 2010) است. این کتاب در در بهار سال 93 توسط دکتر سید مرتضی ادیانی، احسانه اسحاقی، پوپک ابراهیم زاده، پروانه کیهانی، دکتر انوشیروان محسنی‌بندپی و حمیدرضا نیکخوی ترجمه و ویرایش شده است.  به منظور افزایش سطح سواد سلامت جامعه خلاصه‌ای از بخش‌های مختلف کتاب برای مخاطبان نشر داده می‌شود تا بتوانیم سهم کوچکی در آگاه‌سازی جامعه نسبت به برخی موضوعات حوزه سلامت داشته باشد.

 





پربازدید های این هفته