نویسنده:علی ایوبیان به‌منظور جذب گردشگران سلامت، سرمایه گذاران در کشورهای در حال توسعه بیمارستان‌های پنج ستاره ساخته اند. این مراکز دارای پزشکان غیر مقیم هستند که جواز فعالیت پزشکی خود را از بورد ایالات متحده یا ایالات سلطنتی دریافت کرده اند. این بیمارستان‌ها به ‌طور فزاینده‌ای به دنبال اعتباربخشی بین‌المللی هستند، زیرا آنان اعتباربخشی را به عنوان وسیله ای برای اطمینان بخشی به گردشگرانی می‌دانند که خواهان مراقبت سلامت با کیفیت غربی و قیمت‌های جهان سومی هستند. اکثر گردشگران سلامت بیمه پزشکی ندارند، اما به کارمندانی اعتماد می‌کنند که در استخدام شرکت‌های چند ملیتی در کشورهای در حال توسعه هستند. بیمارستان‌ها در کشورهای در حال توسعه در حال کسب درآمد از این بیماران هستند. این کسب درآمد از طریق ورود بیمارستان‌های معتبر و تأیید شده به توافقات با بیمه‌گران سلامت جهت پرداخت هزینه‌های فعالیت‌های پوشش داده شده و درمان‌هایی برای کارمندان و وابستگان تحت پوششان، صورت می‌گیرد. جـهـت پـاسـخـگـویـی بـه تقاضای فزاینده بـرای اعتباربخشی خارجی بیمارستان، کمیسیون الحاقی اعتباربخشی سازمان‌های مراقبت سلامت، کمیسیون بین‌الملـلـی مـشـتـرک را جهت اعتباربخشی بیمارستان‌ها در سطح دنیا ایجاد کرده است. استانداردهای اعتباربخشی بین‌المللی برای کمیسیون مشترک بین‌الملل، توسط یک گروه بین‌المللی توسعه می‌یابد و اساسی را برای یککشور یا منطقه‌ای که داده‌های محلی را انتخاب می‌کند و کیفیت مراقبت و ایمنی بیمار را در یک منطقه یا یک کشور خاص تطبیق می‌دهد، تشکیل می‌دهد. استانداردهای اعتباربخشی بین‌المللی بر ابعاد هسته ای مراقبت بیمار تمرکز می‌کند که بعضی ضروریات اساسی را به عنوان یک خط مشی پذیرش شامل می‌شود. این سیاست، فرایندهایی را برای دسترسی و امتداد مراقبت با اقدامات مناسب و به موقع برای ترخیص، ارجاع، پیگیری و انتقال بیماران، در نظر دارد. بعضی خط مشی‌ها،گردشگران سلامت را حمایت می‌کنند که آماده‌ترین تاریخچـه پزشـکـی بـا محـتـوای پرسشنامه‌های سلامتی آنلاین و ارتباطات تـلـفـنـی بـا دفتر پزشکان قبل از اینکه فرایند درمانشان آغاز گردد،در دسترس‌شان قرار گیرد.  در حقیقت استانداردهای اعتباربخشی بیمارستان را ملزم می‌کنند که نیازهای مراقبتی بیمار را قبل از پذیرش، تشخیص و ارزیابی نمایند. پس از درمان، مسئله پیگیری مراقبت بیمار وجود دارد. زیرا گردشگران سلامت معمولاً در طی یک یا دو هفته پس از فرایند جراحـی یـا درمـان پزشکی به‌طور کلی به کشور خود باز می‌گردند. یک بیمارستان دارای گواهینامه بین‌المللی بایستی خط‌مشی مناسبی داشته باشد، تا بیمارستان را ملزم نماید که برای همه گردشگران سلامت یک تاریخچه پزشکی کامل فراهم نماید و پیگیری مراقبت را ایجاد نماید تا بیمار بتواند از وطنش به پزشک معالجش دسترسی داشته باشد. اگر تصمیم گردشگر مبنی بر این باشد که بیمارستان خاصی را در جهت دریافت خدمت انتخاب کند، بنابراین بیمارستان نیز باید از نظر بین‌المللی تأیید شود تا بیماران را مطمئن سازد که دارای نیروی کار با مجوز، آموزش دیده و با تجربه می‌باشد. بر این اساس فرایندهای جراحی به تیمی از متخصصان مراقبت سلامت و نه فقط پزشک نیاز دارند. همچنین یکی از نگرانی‌های عمده گردشگران ممکن است مباحث مربوط به عفونت‌های بیمارستانی باشد. یک بیمارستان تصدیق شده از نظر بین‌المللی سیاست‌هایی را تصویب می‌کند که استفاده از دستکش، ماسک، صابون و گندزداها را الزام می‌کنند و استراتژی های کاهش عفونت را توسعه می‌دهد. این بیمارستان‌ها برنامه‌هایی را حمایت می‌کنند که جهت مراقبت و امنیت بیمار طراحی شده‌اند. همچنین این بیمارستان‌ها باید مقرراتی مبنی بر ارائه آزمایش‌ها و خدمات رادیولوژی با کیفیت را برای گردشگران سلامت داشته باشند. یک بیمارستان دارای صلاحیت قادر خواهد بود که بیمار را مطابق با فعالیت‌های ایجاد شده، پایش کند. در حالی که در جـراحـی یا هنگـام بیهوشی، پایش، قبل از فرایند یا طی آن انجام می‌شود. همچنین داروهای تجویز شده برای گردشگران سلامت در طول اقامت‌شان در بیمارستان یا پس از آن ممکن است در بیمارستان‌های مورد تأییدسالم‌تر و ایمن‌ترموجود باشد؛ زیرا استاندارد‌های اعتباربخشی ملزم می‌کنند که داروها مطابق با هنجار های سیستم آماده، ذخیره و توزیع شوند. تعدادی از گردشگران سلامت با اعضای خانواده یا دوستانشان برای برخورداری از حمایت عاطفی و جسمی در طول دوره درمان پزشکی در خـارج از کشـور خـود، مسـافـرت می‌کنند. یـک بیمـارسـتان دارای صلاحیت،سیاست‌های مناسبی را برای حمایت از گردشگران از طریق رعایت حقوق شان درباره اطلاعات مربوط به بیمار و فرایندهای پزشکی ارائه شده خواهد داشت و از طریق ایجاد فرصت مشارکت، اشخاص را در تصمیمات درمانی مربوط به خودشان دخیل خواهد کرد.   همانند اطمینانی که گردشگر از اقامت در یک هتل خوب موقع خرید یک بسته گردشگری دارد، گردشگران سلامت می‌توانند مطمئن شوند که در بیمارستانی درمان می‌شوند که به خوبی از تجهیزات آن مراقبت می‌شود و برای بیماران ایمن است و همچنین برنامه مستمر جهت بهبود امکانات دارد. از آنجایی که گردشگران سلامت انتظار دارند که داده‌های مراقبتی‌شان همیشه در دسترس باشد؛ آنهامی‌توانند مطمئن شوند که بیمارستان تأیید شده منتخب، پرونده ها را درست و دقیق نگهداری می‌کند، دارای مدیریت داده‌ای خوب است و کاملاً در این زمینه مسئول و پاسخگوست. گردشگـری سلامت عاری از مشکلات نیسـت، حـتـی هنگامیکه بیمارستان‌های تأیید شده را نیز در بر گیرد. برای مثال حتی اگر گردشگران سلامت فرایندهای درمانی‌شان را در بیمارستان‌های معتبر بگذرانند، ممکن است با مشکلات پیگیری درمان در کشور خود مواجه شوند. بیماران ممکن است امکان برگشت (از نظر مالی) به کشور مقصد گردشگری جهت هر نوع پیگیری یا چک آپ لازم را نداشته باشند. اگر فرایند درمانی منجر به پیامدهای ناگواری برای بیمار شود شاید او هیچ دسترسی به دادگاه های کشوری که بیمارستان در آن جا واقع شده را نداشته باشد. به هر حال، مراقبت سلامت در کشورهای در حال توسعه ارزان تر است. به عبارت دیگر، هر چه قدر مراقبت سلامت در کشورهای در حال توسعه ارزان‌تر بماند، گردشگری سلامت رشد خواهد داشت، مادامی که غرب مشکلات شهروندان بیمه نشده و زیر بیمه خود را حل کند. به اعتقاد کونل  توانایی کسب رضایت گردشگران مراقبت سلامت در این اماکن بین‌المللی از بابت کیفیت و ایمنی، یکی از موانع بزرگ برای گردشگری سـلامـت اسـت. به‌منظور مقابله با این نگرانی، آژانس‌های اعتباربخشی بین‌المللی در خدمت فرایند تأیید کیفیت و ایمنی ارائه جهانی مراقبت سلامت می‌باشند. کمیسیون مشترک بین‌الملل بیش از 150 مرکز مراقبت سلامت در سطح جهان را اعتبار داده و فرایندهای بررسی و تأیید خود را ادامه می‌دهد. ISO  نیز به‌طور مستمر استانداردهای بین‌المللی و سیستم‌های اندازه‌گیری برای ارائه‌دهندگان خدمات سلامت را در 157 کشور عضو توسعه می‌دهد.

 
نویسنده:علی ایوبیان
به‌منظور جذب گردشگران سلامت، سرمایه گذاران در کشورهای در حال توسعه بیمارستان‌های پنج ستاره ساخته اند. این مراکز دارای پزشکان غیر مقیم هستند که جواز فعالیت پزشکی خود را از بورد ایالات متحده یا ایالات سلطنتی دریافت کرده اند. این بیمارستان‌ها به ‌طور فزاینده‌ای به دنبال اعتباربخشی بین‌المللی هستند، زیرا آنان اعتباربخشی را به عنوان وسیله ای برای اطمینان بخشی به گردشگرانی می‌دانند که خواهان مراقبت سلامت با کیفیت غربی و قیمت‌های جهان سومی هستند. اکثر گردشگران سلامت بیمه پزشکی ندارند، اما به کارمندانی اعتماد می‌کنند که در استخدام شرکت‌های چند ملیتی در کشورهای در حال توسعه هستند. بیمارستان‌ها در کشورهای در حال توسعه در حال کسب درآمد از این بیماران هستند. این کسب درآمد از طریق ورود بیمارستان‌های معتبر و تأیید شده به توافقات با بیمه‌گران سلامت جهت پرداخت هزینه‌های فعالیت‌های پوشش داده شده و درمان‌هایی برای کارمندان و وابستگان تحت پوششان، صورت می‌گیرد.
جـهـت پـاسـخـگـویـی بـه تقاضای فزاینده بـرای اعتباربخشی خارجی بیمارستان، کمیسیون الحاقی اعتباربخشی سازمان‌های مراقبت سلامت، کمیسیون بین‌الملـلـی مـشـتـرک را جهت اعتباربخشی بیمارستان‌ها در سطح دنیا ایجاد کرده است. استانداردهای اعتباربخشی بین‌المللی برای کمیسیون مشترک بین‌الملل، توسط یک گروه بین‌المللی توسعه می‌یابد و اساسی را برای یککشور یا منطقه‌ای که داده‌های محلی را انتخاب می‌کند و کیفیت مراقبت و ایمنی بیمار را در یک منطقه یا یک کشور خاص تطبیق می‌دهد، تشکیل می‌دهد.
استانداردهای اعتباربخشی بین‌المللی بر ابعاد هسته ای مراقبت بیمار تمرکز می‌کند که بعضی ضروریات اساسی را به عنوان یک خط مشی پذیرش شامل می‌شود. این سیاست، فرایندهایی را برای دسترسی و امتداد مراقبت با اقدامات مناسب و به موقع برای ترخیص، ارجاع، پیگیری و انتقال بیماران، در نظر دارد. بعضی خط مشی‌ها،گردشگران سلامت را حمایت می‌کنند که آماده‌ترین تاریخچـه پزشـکـی بـا محـتـوای پرسشنامه‌های سلامتی آنلاین و ارتباطات تـلـفـنـی بـا دفتر پزشکان قبل از اینکه فرایند درمانشان آغاز گردد،در دسترس‌شان قرار گیرد. 
در حقیقت استانداردهای اعتباربخشی بیمارستان را ملزم می‌کنند که نیازهای مراقبتی بیمار را قبل از پذیرش، تشخیص و ارزیابی نمایند. پس از درمان، مسئله پیگیری مراقبت بیمار وجود دارد. زیرا گردشگران سلامت معمولاً در طی یک یا دو هفته پس از فرایند جراحـی یـا درمـان پزشکی به‌طور کلی به کشور خود باز می‌گردند. یک بیمارستان دارای گواهینامه بین‌المللی بایستی خط‌مشی مناسبی داشته باشد، تا بیمارستان را ملزم نماید که برای همه گردشگران سلامت یک تاریخچه پزشکی کامل فراهم نماید و پیگیری مراقبت را ایجاد نماید تا بیمار بتواند از وطنش به پزشک معالجش دسترسی داشته باشد. اگر تصمیم گردشگر مبنی بر این باشد که بیمارستان خاصی را در جهت دریافت خدمت انتخاب کند، بنابراین بیمارستان نیز باید از نظر بین‌المللی تأیید شود تا بیماران را مطمئن سازد که دارای نیروی کار با مجوز، آموزش دیده و با تجربه می‌باشد.
بر این اساس فرایندهای جراحی به تیمی از متخصصان مراقبت سلامت و نه فقط پزشک نیاز دارند. همچنین یکی از نگرانی‌های عمده گردشگران ممکن است مباحث مربوط به عفونت‌های بیمارستانی باشد. یک بیمارستان تصدیق شده از نظر بین‌المللی سیاست‌هایی را تصویب می‌کند که استفاده از دستکش، ماسک، صابون و گندزداها را الزام می‌کنند و استراتژی های کاهش عفونت را توسعه می‌دهد. این بیمارستان‌ها برنامه‌هایی را حمایت می‌کنند که جهت مراقبت و امنیت بیمار طراحی شده‌اند. همچنین این بیمارستان‌ها باید مقرراتی مبنی بر ارائه آزمایش‌ها و خدمات رادیولوژی با کیفیت را برای گردشگران سلامت داشته باشند. یک بیمارستان دارای صلاحیت قادر خواهد بود که بیمار را مطابق با فعالیت‌های ایجاد شده، پایش کند. در حالی که در جـراحـی یا هنگـام بیهوشی، پایش، قبل از فرایند یا طی آن انجام می‌شود. همچنین داروهای تجویز شده برای گردشگران سلامت در طول اقامت‌شان در بیمارستان یا پس از آن ممکن است در بیمارستان‌های مورد تأییدسالم‌تر و ایمن‌ترموجود باشد؛ زیرا استاندارد‌های اعتباربخشی ملزم می‌کنند که داروها مطابق با هنجار های سیستم آماده، ذخیره و توزیع شوند.
تعدادی از گردشگران سلامت با اعضای خانواده یا دوستانشان برای برخورداری از حمایت عاطفی و جسمی در طول دوره درمان پزشکی در خـارج از کشـور خـود، مسـافـرت می‌کنند. یـک بیمـارسـتان دارای صلاحیت،سیاست‌های مناسبی را برای حمایت از گردشگران از طریق رعایت حقوق شان درباره اطلاعات مربوط به بیمار و فرایندهای پزشکی ارائه شده خواهد داشت و از طریق ایجاد فرصت مشارکت، اشخاص را در تصمیمات درمانی مربوط به خودشان دخیل خواهد کرد.
 
همانند اطمینانی که گردشگر از اقامت در یک هتل خوب موقع خرید یک بسته گردشگری دارد، گردشگران سلامت می‌توانند مطمئن شوند که در بیمارستانی درمان می‌شوند که به خوبی از تجهیزات آن مراقبت می‌شود و برای بیماران ایمن است و همچنین برنامه مستمر جهت بهبود امکانات دارد. از آنجایی که گردشگران سلامت انتظار دارند که داده‌های مراقبتی‌شان همیشه در دسترس باشد؛ آنهامی‌توانند مطمئن شوند که بیمارستان تأیید شده منتخب، پرونده ها را درست و دقیق نگهداری می‌کند، دارای مدیریت داده‌ای خوب است و کاملاً در این زمینه مسئول و پاسخگوست.
گردشگـری سلامت عاری از مشکلات نیسـت، حـتـی هنگامیکه بیمارستان‌های تأیید شده را نیز در بر گیرد. برای مثال حتی اگر گردشگران سلامت فرایندهای درمانی‌شان را در بیمارستان‌های معتبر بگذرانند، ممکن است با مشکلات پیگیری درمان در کشور خود مواجه شوند. بیماران ممکن است امکان برگشت (از نظر مالی) به کشور مقصد گردشگری جهت هر نوع پیگیری یا چک آپ لازم را نداشته باشند. اگر فرایند درمانی منجر به پیامدهای ناگواری برای بیمار شود شاید او هیچ دسترسی به دادگاه های کشوری که بیمارستان در آن جا واقع شده را نداشته باشد.
به هر حال، مراقبت سلامت در کشورهای در حال توسعه ارزان تر است. به عبارت دیگر، هر چه قدر مراقبت سلامت در کشورهای در حال توسعه ارزان‌تر بماند، گردشگری سلامت رشد خواهد داشت، مادامی که غرب مشکلات شهروندان بیمه نشده و زیر بیمه خود را حل کند.
به اعتقاد کونل  توانایی کسب رضایت گردشگران مراقبت سلامت در این اماکن بین‌المللی از بابت کیفیت و ایمنی، یکی از موانع بزرگ برای گردشگری سـلامـت اسـت. به‌منظور مقابله با این نگرانی، آژانس‌های اعتباربخشی بین‌المللی در خدمت فرایند تأیید کیفیت و ایمنی ارائه جهانی مراقبت سلامت می‌باشند. کمیسیون مشترک بین‌الملل بیش از 150 مرکز مراقبت سلامت در سطح جهان را اعتبار داده و فرایندهای بررسی و تأیید خود را ادامه می‌دهد. ISO  نیز به‌طور مستمر استانداردهای بین‌المللی و سیستم‌های اندازه‌گیری برای ارائه‌دهندگان خدمات سلامت را در 157 کشور عضو توسعه می‌دهد.




پربازدید های این هفته